«Юнайтед»: 13 жылдық іздеуден кейін ақыры ақылға қонымды жол
Алекс Фергюсон кеткелі он үш жыл өтті, ал «Юнайтед» осы уақыт бойы құрама ортасында «жетіспейтін бір элементті» іздеумен айналысты. Бұл рөл әр маусымда өзгеріп отырды — кейде оны Анхель Ди Мария атқаруы керек болды, кейде Алексис Санчес, кейде Фред, тіпті Джейдон Санчо да осы «жоқ буынды» толтыруға тиіс еді. Нәтижесінде клуб миллиондаған фунт жұмсағанымен, тұрақты тактикалық негіз таба алмады.
Биылғы жазда жағдай тағы да күрделене түсті: Каземиро «Интер Майамиге» ауысып кетті, ал Мануэль Угарте тізе жарақатынан айыға алмай отыр. Осылайша орталық жартылай қорғаушы позициясында нақты вакуум пайда болды. Логика бойынша бірінші кандидат — Орельен Тчуамени. Бірақ ол қолжетімсіз мақсат болып қалды: әрі бағасы, әрі «Реал Мадридтің» оны жібермейтіні анық еді. Сондықтан клуб басшылығы дайын шешімді емес, шығармашылық жолды таңдады.
Осы тұрғыда Андрей Сантос пен Юри Тилемансты сатып алу назар аудартады — екеуінің жиынтық құны 85 миллион фунт стерлингті құрайды. Дегенмен, шыны керек, бұл екі ойыншы да Макелеле стиліндегі нағыз «бұзушы» рөліне сай келмейді. Олар алаңда ойынды құратын, пас беруге бейім футболшылар, ал қорғаныс сызығының алдында тұрып, қарсыласты тоқтататын классикалық жартылай қорғаушы емес.
Осы себепті клуб ішінде Сандер Берге есімі жиі айтылады — ол Каземироның орнын толтыратын нақты балама ретінде қарастырылып отыр, өйткені норвегиялық футболшының тірек жартылай қорғаушы позициясында тәжірибесі бар. Бірақ мұнда да бір қызық үрдіс байқалады: Эдуардо Камавинга мен Ману Коне сияқты әлемдегі ең үздік жас жартылай қорғаушылар да енді таза қорғаныс емес, мобильді, шабуылға бейім ойын стилін қалайды. Мүмкін, «Юнайтед» бұл жерде жаһандық футбол тенденциясына ілесіп, Макелеле тұжырымдамасынан біржола бас тартып жатқан болар — қазір топ-клубтардың көбі осылай жасайды.
Бұл өзгерісті бас бапкер Майкл Кэррик өз тәжірибесімен де негіздей алады. Ол 2006 жылы Рой Кинді ауыстырғанда, ешкім оны «тікелей аналог» деп есептемеген еді — керісінше, ол мүлде басқа стильдегі футболшы болды. Сол сияқты, қазір Кэррик құрамға дәл көшірме емес, стилистикалық ауысым іздеп жүр деуге болады. Бұл — трансфер нарығында сирек кездесетін кемелдік белгісі.
Дегенмен, барлығы тегіс жақсы деп айту қиын. «Юнайтедте» орталық жартылай қорғаныс позициясында Каземиро деңгейіндегі нағыз бұзушы әлі жоқ, ал Тчуаменидің қолжетімсіздігі нарықтағы шынайы таңдаудың тапшылығын көрсетеді. Сондай-ақ клубтың бұл «ақылға қонымды» саясаты қаншалықты тұрақты болатыны да белгісіз — өткен онжылдықтың тәжірибесі көрсеткендей, «Юнайтедте» кез келген жүйелілік кез келген сәтте құлдырауы мүмкін.
Дегенмен, жалпы алғанда, бұл — оң бағыттағы қадам. Клуб алғаш рет атақ пен есімге емес, тактикалық логикаға сүйеніп шешім қабылдап отыр. Егер Ратклифф пен Кэррик осы бағытты ұстанып қала алса, «Юнайтед» ұзақ жылдардан кейін ақыры өз ортасын біртұтас, тұрақты жүйеге айналдыра алар еді.
Талдау идеясының дереккөзі: The Guardian
